Muziek uit de renaissance voor klassieke gitaar (1536 – 1637)
In 1501, in Venetië, werd een nieuw typografisch drukprocédé geïntroduceerd door de drukker Ottavio Petrucci.
De bladzijde werd in drie fasen gedrukt: eerst de notenbalken, dan de muzieknoten en als laatste de tekst en de bladnummering. Dit nieuwe procédé vervangt de ouder technieken: handmatige kopieën of drukken met een unieke houten of metalen matrijs. Het zeer rijke repertoire voor luitmuziek wordt dan uitgebreid gepubliceerd.
In 1536, een eeuw na het ontstaan van de druktechniek in Europa, publiceert Don Luys Milán, jonkheer aan het hof van de portugese koning, in Valencia de “Libro de musica de vihuela de mano Entitulado El maestro”; deze muziekverzameling bevat instrumentale stukken voor vihuela, en liedjes met begeleiding van de vihuela. Twee jaar later, in 1538, geeft Luys de Narváez in Valladolid “Los seys libros del Delphin de musica” uit die de variatie oefening op een thema introduceren in Spanje. In 1546 verschijnt in Sevilla “Tres libros de musica en cifra para vihuela” van Alonso Mudarra. In het derde boek zijn voor de eerste keer drie kleine stukjes gepubliceerd die voor een gitaar, dan met vier snaren, geschreven zijn.
Gedurende de zestiende eeuw, zijn, voornamelijk in Parijs, een twintigtal boeken voor gitaar gepubliceerd. In 1550 verkrijgt Michel Fezandat het privilege om gedurende zes jaar muziekblad te drukken. Hij gaat een vennootschap aan met Robert Granjon en plaatst zijn persen in Mont Saint Hilaire in Parijs. Michel Fezandat publiceert Guillaume Morlaye en Simon Gorlier. In 1551 gaat Adrian Le Roy een vennootschap aan met zijn neef Robert Ballard . Beiden stichten een belangrijke uitgeverij die gedurende 9 jaar geniet van koninklijke privileges. Tussen 1551 en 1556 geven Adrian Le Roy en Robert Ballard, gevestigd in Rue Saint Jean de Beauvais, 5 boeken met gitaartablaturen uit.
In Spanje, rond 1570, werd de lage amplitude van de gitaar uitgebreid met een vijfde snaar. Met deze extra snaar en het platte achterblad dat sinds 1650 wordt gebruikt ontstaat het instrument dat de “Spaanse gitaar “ wordt genoemd.